Roman Labiak: "KWYRLOK"

Ło bajtlach

 
 
 
 

Życie bajtli polego na wyrobianiu i szmarōw zbiyraniu. Kej keryś niy wyrobio i szmarōw niy zbiyro, to jes to ślimok, ciućmok abo przichlast. Nale i taki, moge po rzici nachytać.

 
„Fajnie“- dziecka nazywōmy
Kedy na nie przezywōmy
Bo kiej bajtle narojbrujōm
To ludziska pierōnujōm:
 
“Wy smarkate małe śpiki
Ancymōnki, gizdy, smyki
Wy najduchy, ufifrańce
Wy zgobniki, łosmarkańce
 
Sroge szergi i hōncwoty
Co targajōm durś galoty
Wy urwisy, wy sznupoki
Mocie w gowie yno „ptoki“
 
Nale, to sōm nasze dziecka
Łōn mo szajtel, łōna kecka
Niyroz mōmy zgryzki sroge
Przeca dziecka - sōm nōm droge.
 
Autor:  Roman Labiak