Roman Labiak: "KWYRLOK"

Klara gro gitara.

Klara gro gitara.

 
Poszła Klara, roz na gōra
Bo tam bōła gratōw fōra
Chocioż Klara, jeszcze mało
To, ji sznupać, sie zachciało
 
Nogle glocy mało Klara
A tam w ece, jest gitara
  Gibko, jōm do izby smycy
A tu matka, na nia rycy:
 
“Weź i łostow ta gitara
Bo ze zadku, mo już szpara”
 
Ale klara niy suchała
Już gitara pucowała
Teroz śpiywo, na niyj gro
Bo uciecha, we tym mo
 
Kożdy, dziwi sie tyj Klarze
Jako gro, na tyj gitarze
Przeca tōnu, niy wydała
No bo sajtōw, ta niy miała.
 
Autor : Roman Labiak