Roman Labiak: "KWYRLOK"

Paskuda!

Paskuda!
 
Niy mōm co robić, padała paskuda
To napaskudzić, troszyczka puda
Kajś nawyrobiōm, wybija szyba
Bo zymie paskuda, godajōm chyba
 
Gelynder fetym, jest wymazany
I cołki ajnfart, tyż pokryklany
Na gōrze sznōry, poużinane
Sōmsiodka, pranie mo umazane
 
Spotkōm myńszego, to niy rajcuja
Yno z uciechōm, na łeb mu napluja
Ludzi powadza, pierdōł nagodōm
Przidzie do haje - to leca do dōm
 
A potym w dōma, to sie raduja
Że jo tak humor, kożdymu psuja
Bo paskudzynie, to moje życie
I jo to ciyrpia - teroz już wiycie.
 
Pamiyntej!
Kto paskudzi, sie niy nudzi
Nale, niy wyrośnie tyn na ludzi!
 
Autor: Roman Labiak