Roman Labiak: "KWYRLOK"

Zeflik - kneflik!

 

Zeflik - kneflik!
 
Do dochtora, prziszoł Zefel
Na śniodanie, łyknōł knefel
Muter, knefel potrzebuje
Przi szakecie, łōn brakuje
 
Dochtor, robi przeświytlynie
Na ryntgynie, same ciynie
Muter rycy,- mōm cie tera
Za te knefle, to cie spiera
 
Zefel, zrobiōł sie cerwōny
Knefli w brzuchu mo w pierōny
Małe, sroge i kańcioki
Łykoł knefle, choćby szkloki
 
Muter, wdyc szporować chciała
Toż Zefkowi, tak godała:
„Cobyś sie niy popsuł zymby
Weź sie knefel, wroź do gymby”
 
Kejby mu tyż szklokōw dała
To, by knefli, niy szukała.
 
Autor: Roman Labiak