Roman Labiak: "KWYRLOK"

Zgniyluch!

Zgniyluch!

Na szislōngu zgniyluch siod
Nic niy robi – plac tam znod
Nic niy robi dubie w nosie
Na szislōngu fajnie mo sie!

"Wy gupoty sam fulocie!
Przeca, na tym, sie niy znocie!
A fto, kołoc zjod ze blachy?
I ku tymu, ciepoł machy?
A fto, kota wcis do dziury?
Potym, utnōł sznōry z gōry?
A fto, gwizdoł durś na ptoki?
I wyjodoł, z biksy szkloki?
No, to gupot niy faflejcie
Dyć mi pokōj, teroz dejcie"

Na szislōngu zgniyluch siod
Nic niy robi – plac tam znod.

"Duperszwance durś godocie
Przeca, wy sie nic niy znocie!
A fto, spociōł, sie już z rana?
Kiej, wyciyroł z nosa „fana”!
Fto rōmplowoł, trzaskoł dźwiōma?
Aż śleciała w kuchni rōma!
Kiej wy tego niy widzicie
To jo niy wiym, co robicie"

Potym ziywnōł zgniyluch mały
I zawarły, mu sie gały.

Na szislōngu zgniyluch śpi
Co tyż mu sie, teroz śni?.

Autor: Roman Labiak