Roman Labiak: "KWYRLOK"

Chopa zamelało!

 

Chopa zamelało!
 
Kedyś chop, przi stole siod
Sie spominoł, kedy jod
Że, niy jedna baba mioł
Teroz, zaś by nowo chcioł
 
Piyrwszo frela mioł świdrato
Drugo, bōła ōłowato
Trzecio, jako ta Tereska
Z przodka, z zadka, yno deska
 
Szworto bōła za pyskato
I uciykła z inkszym w lato
Piōnto, miała sroge cycki
I kusiōła chopōw wdycki
 
Szōsto, zaś gorzołka piōła
I naprano zowdy bōła
Siōdmo, durś leżała w pryku
I sie darła - “grzyj” - mie byku
 
No a łōsmo fest go prała
Sztyjc wyćwika mu dowała
Kiej dziewiōnto, brać sie chcioł
Siedymdziesiōnt, lot już mioł.
 
Co padocie, łōn zaś wpod
Toć, na ta „bioło” nō i pod.
 
Autor: Roman Labiak