Roman Labiak: "KWYRLOK"

Wyzgerny Florek!

 

Wyzgerny Florek!
 
Pisza sam prowda, cobyście wiedzieli
A kiejście ze Ślōnska, to możno słyszeli
Ło pewny grubie we naszym regiōnie
I tym co tam robiōł, „starym” bergmōnie
 
Szoł na pynzyjo we pewiyn wtorek
Dołowy hajer, ło mianie Florek
"Złoty" zygarek, to już mu dali
I jakeś pierdoły, mu powciskali
 
Potym w dyrekcji, mu zaś padajōm
Co łōni wczasy, do niego majōm
Musi naszkryflać, sam te podanie
To skierowanie, łod gruby dostanie
 
A Florek na to:
 
„Jo tam nikaj niy pojada
Z babōm w dōma, siedza rada
A łogrōdek przi tym mōmy
Wolne chwile, tam spyndzōmy”
 
„Nale, to za darmo przecie
I ze babōm pojedziecie
Ale z wos uparty wōł!
Kim, to tyż wasz łojciec bōł!”
 
„łojciec słaby bōł natury
Mioł na pucach, sztyry dziury”
 
„Wy sam gupot niy paplejcie!
Co łōn robiōł mi podejcie!”
 
„Łojciec chudy bōł jak ciyń
Musioł charlać cołki dziyń”
 
„Florku przeca, na to przidzie
Co z charlanio, żyć niy idzie!”
 
„Beztóż umar kedyś rano
Niy doczekoł sie śniodanio
A kiej gupio mie pytocie
Gupio nazod - dostowocie”
 
Łoj ucieszny to bōł wtorek
Wyzgerniyjszy jeszcze Florek
Do łogrōdka, wartko leci
Tam czekajom – baba - dzieci.
 
Autor: Roman Labiak