Roman Labiak: "KWYRLOK"

Tako je prowda!

Tako je prowda!

Siadła starka sie na wyrko
I ze zadka, cicho „pyrko”
Siedzi już tak przez godziny
Choć, mo dzisioj urodziny.
 
Siedym dziecek wychowała
Potym, wnuki piastowała
Cołke życie urobiōno
Teroz staro i zgarbiōno.
 
Wsadziōł synek jōm pod dach
Coby, niy robiōła krach
Coby inkszym pokōj dała
To pod dachym izba miała.
 
Familijo sie zjechała
Cołkim gorko prziwitała
Dziecka, wnuki i prawnuki
Wyuczōne i niyuki
 
Kożdy przinios coś ze sobōm
Bo niy biydnōm bōł osobōm
Kożdy chwoli sie co mo
Jedyn, na klawiyrze gro
 
Kej ci sie już nachwolyli
Wszystko zjedli i wypiyli
Pozbiyrali swoje dupy
Pojechali, do chałupy
 
Biydno starka zapōmnieli
W jyj gyburstag - niy wiedzieli
Co na wyrku, zamkła łocy
Już ta banda, niy łobocy.
 
Autor: Roman Labiak