Roman Labiak: "KWYRLOK"

Cyrkus

 

 

Cyrkus
 
Bo jak do nos, cyrk przijechoł
Zaroz kożdy, ło tym wiedzioł
Fest sie ludzie radowali
Yno, ło tym rozprawiali
Kożdy na to sie rychtowoł
Wyglancowoł, wysztiglowoł
A we celcie, po połedniu
Ciżba bōła, choćby w Wiedniu
 
Już tam siedli, coś wcinali
Jedni drugich, łobgodali.
 
Łoroz światło prziciymniyli
Ludzie cołkim cicho byli
Muzykanty, tusz zagrali
Bajtle, gymby łotwiyrali
Pyski mieli ufifrane
Cukerwatom umazane
A na przodku, gryfno frela
Już se znodła kawalera.
 
Łoroz wpadli cyrkuśniki
Pokozali nōm kunsztiki
Jedyn trzimoł srogo dyntka
Drugi robiōł, bez nia yntka
Inkszy juzaś ciepoł noże
Ōma rykła - ło mōj Boże!
Srogo afa na drajracie
Buks łod Hyjdle, nasroł w gacie.
 
A kiej pałza se zrobiyli
Elefanta, tam wpuściyli
Dwie kamele blank zlyniałe
No i konie, take małe
Dziołchy na nich rajtowały
Fest kitōma wywijały.
 
Spaślok łobok, szukoł brele
Jego - sie targała wele 
Bo zowistnōm babōm bōła
Skuli tego, mu je skrōła
Chopy kitka, podziwiajōm
Sroge gały przi tym majōm 
Słonecznika, ziorka dubiōm
Chopcy, mode frelki szkubiōm.
 
Potym magik, pocałbrowoł 
Stare baby uradowoł
A kiej wyloz, mocorz srogi
Frele, fest ściskały nogi
Bo niy jedna by go chciała
Kej te muskle, uwidziała.
 
Sroge bōło to przeżycie
Ale chyba, ło tym wiycie
Coście wtedy łoglōndali
Tyż bydziecie spōminali.
 
Autor: Roman Labiak