Roman Labiak: "KWYRLOK"

Ło ptokach i inkszych chrobokach:

Ptoki!

Na gyłyńzi siedzi szpok
Niy dziwota – to tyż ptok.

*

Mało mysz a chce tysz!

*

Ćwiyrkoł sie cimpel na dachu
I robiōł, tam kupa krachu
Rod, tym swojim ćwiyrkaniym
Niy zważoł, za łoglōndaniym
Zeżar, go kot na śniodanie
I ustało, cimpla ćwiyrkanie.
 
*
Siedzi wrōna na gałynzi
I do kruka gupio glynzi
Podziwuje, jyj sie sroka
I pado – wrōna, ty mosz "ptoka"
 
*

Chrobok!

Po gałynzi wartko loto
Chyba dzisioj, sie namoto
Bo niy widzi z dołu ptoka
A to bōła, srogo sroka
Ta z gałynzi go porwała
I ku gniozdu, poleciała.
 

*

Roz jajco świat łobocyć chciało
  To sie z gōrki, pokulało
Kulo sie gibko - szwinguje kryngi
Praskło ło kamiyń - kōniec udrynki.
 
* 
Wlazła na glajza, mało amajza
i w słōńcu sie grzoła.
Gorko jest glajza, usła amajza
przed cugym, niy zwioła.
*
Achtōng, bo sam loto rus po ścianie
Kiej laciym dostanie, to lotać ustanie.
*
 
Ciga, bez bolki skokała
Bo nojlepi, to umiała
Podziwowoł jyj sie byk
A łōna mu, fuk na gnyk.
*
 
Trefiōła mysz na kota
I tyn mo ś niōm „robota“
*
Pedziała ynta: a co wy na to,
spotkałach kedyś świnia w lato
Ta, sie kōmpać iść niy chciała
No i do mie tak padała:
 
„Idź sie toplać, w twojim stowie
Jo ciaplyta, znodła w trowie
Teroz, niy mōm wiela czasu
Musza skoczyć, do marasu”
 
Jak pedziała tak zrobiōła
I marasym, sie przykrōła.
 
Autor: Roman Labiak