Roman Labiak: "KWYRLOK"

Kopruch!

Kopruch!
 
Loto kopruch loto
i sie ciyńko pisko
Myśla, co tyn pierōn
jes już cołkim blisko
 
Kiej jo w pryku leża
plaskato na brzuchu
To tyn gizd łoklany
jes, przi lewym uchu
 
Chocioż noc jest gorko
łokna mōm zawarte
Coby sam niy wlazły 
te gizdy zażarte
 
Pot, sie symie leje
i luftu brakuje
A tyn pierōn pisko
i sie już raduje
 
Nogle te piskanie
koprucha ustało
Ale mie pierōńsko
ucho zyświyńdziało
 
Bombelok mōm srogi
i dropać sie musza
Dali Wōm niy pisza
bo klna i świntusza.
 
Autor: Roman Labiak