Roman Labiak: "KWYRLOK"

14. lutego „Walentynki”

14. lutego „Walentynki”
 
Ci, co tyn dziyń, tak wychwolajōm
Chyba  tyn jedyn, we roku znajōm
„Walentynki” - to dlo nich świynto
Bo prawie dzisioj, ło „luby” pamiynto
 
Kupi jyj kwiotek i szekulada
Coby tysz „lubo”, bōła durś rada
Potym jyj powiy –„jo kochōm cie”
Nō, i na tym wszystkim skōńczōło sie
 
Nale ci, co tak richtig, “luby” swyj pszajōm
To „Walentynki” – kożdy dziyń majōm!
 
Po Walentynkach!
 
Baby do gora, chopy na piwo
I zaś sie żodyn tymu niy dziwo
Wczoraj bōł kwiotek i fajno godka
Dzisioj sie ciśnie „tradycjo” do przodka.
 
Sie zapōmniało co sie pedziało
Sie łobiecało i wyznowało
Chop siedzi w szynku a baba zło
Bo cołko robota - na gowie mo
 
Nale, niych idōm te troski w ciyń
Za rok zaś bydzie tyn fajny dziyń
I zaś sie bydōm wszyscy radować
I swoje pszōnie - głośno wyznować.
 
 
 Autor: Roman Labiak