Roman Labiak: "KWYRLOK"

Dzieciōntko!

Dzieciōntko!
 
Coby i u Wos, tak niy bōło
Co sie jedny, famili trefiōło.
 
Wieczerzo już zjedli - łod stoła wstali
I pod krisbaumym, gyszynkōw szukali
No bo "Dzieciōntko", u nich tyż bōło
I dlo kożdego - cosik tam skrōło
 
Łojciec, chcioł cwiter a dostoł lacie
Matka, łod łojca „fajniste” gacie
Zaroz je nazod w paket wsadziōła
I łoroz zmierzło, po izbie łaziōła
 
Ōpa, chcioł kryka a dostoł fajfka
Ōma, targała z paketu szlajfka
A kiej łotwarła, sie rozbecała
Bo jeji deka - nazod dostała
 
Flyjta, dlo cery a lalka chciała
Coby chodziōła i tyż godała
Łoroz ta flyjta, wciepła do pieca
I sie schowała, ōmie pod keca
 
Synek na kōńcu, znoloz swōj paket
A w tym pakecie „moderny” szaket
Szaket łojcowi już niy pasowoł
To na dzieciōntko, go podarowoł
 

Potym kolyndy, mieli zaśpiywać

Ale, że kożdy zaczōn z nich ziywać
Wartko sie wszyscy poprzeblykali
I pod pierziny – powskakiwali
 
A coby u Wos, niy bōło udrynki
Dowejcie zowdy, fajne geszynki.
 
Autor: Roman Labiak